Dara Puspita

Dara Puspita waren een all-female popgroep van Surabaya, Indonesië actief zijn in de jaren 1960 en begin 1970. Ze zijn ongebruikelijk in dat ze een vrouwelijke band die allemaal hun eigen instrumenten speelde en componeerde veel van hun nummers als zingen. De band bestond uit Titiek Adji Rachman, Susy Nander, Lies Adji Rachman en Titiek Hamzah.

De band werd opgericht in 1964, met Titiek Rachman en haar jongere zus Lies op bas. Daarnaast Ani Kusuma was het ritme gitarist en Susy Nander speelde drums. De Rachman zusters waren twee van de 10 kinderen van Adjie Rachman, voorheen een kroncong muzikant. Toen Lies verliet de band voor een maand in 1965 om haar opleiding af te maken, werd ze vervangen op bas door Titiek Hamzah. Toen Lies terug, Ani Kusuma verliet de band, en Lies werd het ritme gitarist.

De band geconfronteerd met druk van de Soekarno regime, dat rockmuziek zag als een ongewenste westerse invloed, gaan zo ver dat de populaire band Koes Bersaudara gevangen, en de band gezocht naar een veiligere plek om te spelen, live optreden in Bangkok en het oppakken van een aantal Thaise invloeden in hun muziek, waaronder het nummer 'Puyaili', een rots prestaties van een Thaise volkslied, evenals hun eigen lied Pattaya Beach.

Na de ineenstorting van de Sukarno regering in 1965, de band's eerste LP, Jang Pertama werd uitgebracht in 1966, bracht de band nog drie LPs in 1966 door middel van 1968. Deze zijn in de garage rock genre.

In juli 1968 verliet de band Indonesië, en toerde door Europa, met inbegrip van West-Duitsland, Hongarije, Engeland, Frankrijk, België, Nederland en Spanje, touring voor 3 jaar, alvorens op 3 terug te keren naar Indonesië december 1971. Hun tijd in Europa hebben geleid in slechts beperkte opnames, de singles Welcome To My House / I Believe In Love en Ba Da Da Dum / Dream Stealer, die in Europa niet succesvol waren. Tegen de tijd van hun terugkeer, de jaren van reizen hadden gespannen verhoudingen binnen de band. Echter, de vraag naar hun muziek in Indonesië was hoog, en shows uitgevoerd in heel Indonesië tussen december en hun ontbinden op 29 maart 1972 waren uitverkocht, met maar liefst 23.000 toeschouwers bijwonen van hun shows.

Na afloop van de groep, alleen Titiek Hamzah voortgezet in de muziek industrie, het vrijgeven van een aantal solo-albums.

Sommige van de band opnamen van 1966-1968 zijn uitgegeven, op 'The Garage Years' uitgebracht in 2010, en '1966-1968' van Sublime Frequencies in 2010.

Discografie

LPs

  • 1965 - Jang Pertama
  • 1966 - Dara Puspita aka Edisi 2 aka Special Edition
  • 1967 - Green Green Grass
  • 1967 - A Go Go
  • 1971 - Tabah dan cobalah
  • 1973 - Dara Puspita Min Plus
  • 1974 - Pop Melayu Volume 1

Singles en EP's

  • Dara Puspita / Koes Bersaudara EP
  • Welcome To My House / I Believe In Love
  • BA-DA-DA-DUM / DREAM Stealer
  • Surabaya / Cabaleuro
  • Mengapa; Lihatlah Adikku / Hai Dengarlah; Bertamasha
  • Dara Puspita
(0)
(0)
Commentaren - 0
Geen commentaar

Voeg een reactie

smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile
Tekens over: 3000
captcha